In het archief met brieven vond ik een handgeschreven brief, ondertekend door B. Janssens. In de brief bevestigde hij de ontvangst van ‘de glazen’ (the glasses), een vreemd woord voor ramen. Waarschijnlijk het gevolg van een lang verblijf in het buitenland en de noodzaak om engels te spreken. Wie meneer Janssens is blijft ook een geheim. Misschien was hij een nederlandse pater, die hielp in den vreemde.
Zeker 3 jaar heb ik gezocht naar de ‘glasses’. Helaas had ik geen naam van de kerk. Wist alleen het nummer van de postbus, maar dan in 1953. Zoals vaker, heeft de aanhouder ook in dit geval gewonnen.
Het leek eigenlijk zo simpel. Zoek de kerken in de betreffende wijk of stad, stuur een mail en dat is het. Helaas, niets bleek minder waar. Alle mailadressen die ik kon vinden bleken niet te kloppen, zelfs niet die van het aardsbisdom. Op internet vond ik ergens een lijst met mailadressen van religieuze instellingen zoals bisdommen en hun medewerkers: héél veel mensen op die lijst heb ik een mail gestuurd, maar er kwam geen reactie of de mail kwam terug.
Vervolgens ook maar geprobeerd om scholen, bedrijven en wat al niet meer – google is your friend en streetview helpt ook heel erg – in de wijk aan te schrijven, maar alles zonder succes.
Uiteraard kreeg ik er ook weleens genoeg van en stopte dan even met zoeken, althans in Tanzania. Tot ik op een dag maar weer eens een belangrijke geestelijke aanschreef, die tot mijn verbazing maar vooral vreugde, meteen reageerde door mij te laten weten dat hij medewerker J. N. opdracht had gegeven mij te helpen.
J., can you help with this enquiry please. I’m not sure if these windows are in a chapel under the care of our Society or a diocesan church. Whatever help you can give him would be appreciated.
De start van de samenwerking met J. N. begon traag en er moesten enkele misverstanden uit de weg worden geruimd. Maar toen J. N. begreep wat ik aan het doen was en vooral waarom, besloot hij zelf te gaan kijken op de plek waar hij dacht de ramen te vinden; al snel kreeg ik het bericht dat ze waren gevonden.
Volgens de eerder genoemde brief werd Piet Clijsen gevraagd om zijn ontwerp voor een muurschildering op het priesterkoor nogmaals op te sturen. Uiteraard heb ik J. N. daar ook naar gevraagd, maar helaas, die is niet gevonden.
Dit was één van de langste zoektochten, maar gelukkig toch met een happy end.
