Vervolgens hoorden we het volgende verhaal.

Piet Clijsen en zijn vrouw waren goed bevriend met heeroom, een broer van mijn moeder. Een of twee keer per jaar kwam hij langs. Wij wisten dan dat het laat zou worden omdat ze altijd veel te bediscussiëren hadden over het geloof. In de loop der jaren was Piet Clijsen van een overtuigd katholiek en gelovig mens steeds meer gaan twijfelen. Dat was een soort van dilemma voor hem, omdat hij immers vooral religieuze glas-in-loodramen maakte. Omdat heeroom steeds terug kwam, verliepen de gesprekken blijkbaar toch naar beider wens.

Tot ieders verbazing trad heerom op enig moment uit en vestigde zich als leek. Na enige tijd leerde hij een vrouw kennen waarmee hij trouwde en zijn hele leven gelukkig was. Wellicht heeft hij de ontwerptekening bij die gelegenheid gekregen als geschenk. De ouders van onze nicht hebben tot hun overlijden altijd goed contact gehad met heeroom en zijn vrouw. Zij hebben de ontwerptekening vervolgens gekregen. Na hun overlijden kwam de tekening in bezit van onze nicht, die nu moest besluiten of ze hem wel of niet zou ophangen, in welke kamer en aan welke muur in haar huis.